5 TOT 7 PROCENT VAN HET GLOBAAL HANDELSVOLUME BESTAAT UIT NAMAAK
 
Het fenomeen van namaak en piraterij is een groot probleem voor alle sectoren van de economie. De Europese Commissie en de ICC halen cijfermateriaal aan volgens hetwelk vijf tot zeven procent van het globaal handelsvolume namaak- of piraterijproducten zijn. De financiële verliezen worden geschat tussen 200 en 300 biljoen euro op jaarbasis.
Deze getallen nemen steeds toe: volgens een persbericht van de Europese Commissie van 20 januari 2003 is het aantal namaakgoederen dat door de douaneautoriteiten werd onderschept tussen 1998 en 2001 toegenomen met 900 procent!
 
Namaak en piraterij vormen niet alleen een financieel verlies voor de houders van intellectuele eigendomsrechten, maar tevens een risico op aanzienlijke schade aan hun imago (het verlies van goodwill). Het spreekt voor zich dat namaakproducten in sommige gevallen een bedreiging betekenen voor de gezondheid en de veiligheid van de consumenten.
Het is van het allergrootste belang dat uw intellectuele eigendomsrechten bescherming genieten in alle landen waar u actief bent. GEVERS' vakbekwame octrooi- en merkengemachtigden zijn in staat u te helpen beoordelen of uw IP-portefeuille volledig is en of bijkomende bescherming wenselijk is.
Men moet verschillende middelen in acht nemen om namakers te ontmoedigen vooraleer ze uw intellectuele eigendomsrechten met de voeten treden. Een van deze middelen is derden hun aandacht vestigen op het feit dat uw merk, octrooi, model en auteursrecht beschermd zijn door deze tekens te gebruiken: ®, TM, © en Pat. Pend. Distributienetwerken zouden gecontroleerd moeten worden teneinde te voorkomen dat distributeurs namaakgoederen verhandelen. Hogerop in de productieketen is het belangrijk dat producenten die een licentie bezitten gecontroleerd worden om te verhinderen dat ze bepaalde goederen overproduceren in schending van hun licentieovereenkomst of kostbare knowhow verspreiden.
Een goedgeorganiseerde strijd tegen namaak en piraterij moet rekening houden met twee zaken.
Vooreerst zouden namaakgoederen, in de mate van het mogelijke, van de markt moeten worden geweerd. Douanecontroles zijn in dit opzicht zeker de beste filter, aangezien bijna alle vervalsingen worden ingevoerd van buiten de Europese Unie. De voornaamste plaatsen van invoer zijn hierbij zeehavens (Rotterdam en Antwerpen zijn veruit de twee grootste havens in de EU) en luchthavens.
Vervolgens moet een doeltreffend anti-namaakbeleid regulerende initiatieven nemen met betrekking tot de illegale markten waar namaakgoederen worden verkocht aan het publiek en aan kleinhandelaars.



Top